ÖZ YAŞAM ÖYKÜSÜ

Anlaşılıyor ki merak ediyorsun bendeki ‘Ben’leri

Hangi ‘Ben’i anlatsam sana, öyle çoklar ki

Yola çıkmışım güzel İzmir’den bir bahar akşamı

Martılar ve en sevdiklerim uğurlamışlar beni

Bilinmez bir hayat okyanusudur halen yol aldığım

İnan öyle kolay anlatılmaz ki…

Neyse madem buradasın hala,

Anlatacağım sana dil döndüğünce

Kalem kelama döküldükçe…

Zor iş bu kolay değil inan ki

Nasıl anlatabilir insan kendisini?

Her sabah yeniden tanışıyorken

Yeni ‘Ben’ ile, kendimle ve evren ile

Yeni baştan keşfediyorken her birini

İçimdeki çocuk mu sana akseden?

Dışa vurduğum Melike mi?

Kimdir dostum söyle uzatmadan

Sendeki ‘Ben’ olan kişi mi?

Dalgalı bir deniz ise hayat

Fırtınalarda batmamaya çalışan

Bir gemiyim ben belki

Koskocaman bir gemiyim, evet

İçimde, yaşamda olan her şeyin

Minik, küçücük halleri gizli.

Gizemli bölümlere açılan odalar,

Odalar içinde kamaralar gizli

Ta en içlerimde ise

Huzur var; tarifsiz güven var

Kalbimin en derinlerinde ise

Her daim “Şükür” dür gizli

Bu halim karışık gelebilir sana

Ama ben çok ferahtayım bil ki…

Kimi zaman en yakınlarımda beliren

Beklenmedik sert kayalıklara sürükler hayat

Kıyamam, hep merhamet beslerdim önceleri

Sonra çarpıp yara alır, canım yanar idi

Onarırdım çabucak kendimi, meraklanma benim için

Gözyaşlarımı fark eder benim Denizim

Tuzum tuzuna; yaşlarım dalgalara karışır sonra

En yetenekli tayfam iş başına geçer

Onarır, kapatır ve tamir eder hemencecik

Su alıp batmaktan kurtulurum böylelikle

Çünkü bilirim ki durmamı istemez Deniz’im

Her ne olduysa Ol’sun; olmuştur

Acıtarak bile olsa, “Geçmiştir geçen” der,

“Umutla devam et” der Deniz’im.   

                                                                             

Güneşli günlerde seyahat

En sevdiğimdir, neşeliyimdir

Güvendeyimdir güvertemde

O zaman rotamı net görmekteyimdir

Çıplak gözle bakarım Ufka

Gölgem yoktur o anlarımda

Sulara akseden ‘Ben’i bulamazsın

Netimdir, Asılımdır, Aslım gibiyimdir.

Ne görüyorsan ‘Ben’de O’yumdur

O kadarımdır. Bulamazsın eksik

Ya da fazla; bir ‘BEN’ bakiyimdir…

Ha bir de unutmadan

Ben çok iyiyim, sevgiyim

Hoşgörüyüm çoğu zaman.

Ve çocuklardır en sevdiğim

En birincisi ise içimdekidir

İnatla büyütmek istemediğim

Sevgili, coşkulu, oyunbaz, meraklı

Sorgulayan, hep öğrenci; hep öğrenen

Sürekli gelişen, yazıp çizen, dans eden

“Ham” iken hala pişen

Sabır, sebat ve güvenle

O güzel AŞK ile yanmayı bekleyen…

Melikɘ